குரங்கின் ஒலி.

சமீபத்தில் நான் பார்த்த மிகச்சிறந்த படம் Eeb Allay Ooo. இணைய ஒளிபரப்பின் வழியாக We Are One Global Film Festival on YouTube விழாவில் இந்தப் படத்தைப்  பார்த்தேன். மும்பை திரைப்படவிழாவின் சிறந்த படத்திற்கான விருது பெற்றிருக்கிறது. Prateek Vat இயக்கியுள்ளார்.

புது தில்லியின் முக்கியப் பகுதிகளில் சுற்றித்திரியும் குரங்குகளால் ஏற்படும் தொல்லையைப் போக்க குரங்கு விரட்டுபவர்களை அரசாங்கமே நியமிக்கிறது. குரங்குகளை விரட்டப் பயன்படுத்தும் விசித்திரமான ஒலியே  ஈப் அலே ஓ.

இந்த ஒலியைக் கேட்டால் குரங்கு பயத்தோடும். காரணம் சிங்கமுகக் குரங்குகள் இந்த ஒலியை எழுப்பக் கூடியவை. அதைக் கேட்டால் மற்ற குரங்குகளுக்குப் பயம்.

பீகாரிலிருந்து அஞ்சனி என்ற இளைஞன் வேலை தேடி டெல்லியிலுள்ள தனது அக்காவின் வீட்டிற்கு வருகிறான். அக்காவும் செக்யூரிட்ரி சர்வீஸ் ஒன்றில் காவலராக வேலை செய்யும் அவளது கணவரும் டெல்லியின் புறநகர்ப் பகுதியில் சிறிய வீட்டில் வசிக்கிறார்கள்.

அஞ்சானிக்கு அரசாங்க வேலை வாங்கி தருவதாகச் சொல்லி மைத்துனர் குரங்கு விரட்டும் வேலையைச் சிபாரிசு செய்து வாங்கி தருகிறார்.

ரூம் நம்பர் ஐந்தில் குரங்குப் பிடிக்கும் வேலைக்கு அஞ்சனி தேர்வு செய்யப்படுவதில் படம் துவங்குகிறது. குரங்குகளை விரட்டுவது எளிதானதில்லை. சில நேரம் அவை நம்மைத் தாக்கக் கூடும் அதன் கண்களை நேராக நாம் பார்க்கக் கூடாது என ஒருவன் எச்சரிக்கிறான். கடினமாக உழைத்து முன்னேற வேண்டும்  என அறிவுரை சொல்கிறான் நாராயண் என்ற காண்டிராக்டர். அஞ்சனி தலையாட்டுகிறான்.

ஆங்கிலம் தெரியாத அஞ்சனி டெல்லி வாசிகளால் முட்டாளாகவே பார்க்கப்படுகிறான். அவனை விசித்திர மிருகம் போலவே பலரும் நடத்துகிறார்கள்.

சைக்கிளில் அவனும் நண்பனும் ஒன்றாகச் சுற்றுவதும், மூன்று விதமான ஒலிகளை எப்படி எழுப்ப வேண்டும் என்று கற்றுக் கொள்வதும். அதைப் பயிற்சி செய்வதும் மிகச்சிறப்பான காட்சிகள்.

குரங்குகளை கண்டாலே பயப்படும் அஞ்சனி அந்த வேலையை ஏற்றுக் கொள்கிறான். டீக்கடை மீதுள்ள குரங்கை விரட்ட முயலும் போது அது தாக்க வரவே தப்பியோடுகிறான்.

குரங்குகளை விரட்டுவதில் தேர்ந்த மகேந்தர் ஈப் அலே ஓ என ஒலியெழுப்பினால் குரங்கு ஒடிவிடும் எனக்கற்றுக் கொடுத்து அதைச் சரியாகப் பயிற்சி எடுக்கச் சொல்கிறான்.

படத்தில் நடித்திருக்கும் மகேந்தர் உண்மையிலே ஒரு குரங்கு விரட்டி. அவனையே படத்தில் நடிக்க வைத்திருக்கிறார்கள்.

அஞ்சனியால் அந்த ஒலியைச் சரியாக எழுப்பமுடியவில்லை. தொடர்ந்து பயிற்சி செய்து பார்க்கிறான். ஆனால் மகேந்தர் போலக் குரல் எழுப்ப முடியவில்லை.

இதற்கிடையில் குரங்கினைக் கடவுளாகக் கருதும் ஒருவர் அதற்கு வாழைப்பழங்களை கொடுக்க முற்படுவதை அஞ்சானி தடுக்கிறான். அவர் கோபம் கொண்டு அவன் மீது புகார் அளிப்பதாகச் சண்டையிடுகிறார்.

அஞ்சனி குரங்கினை விரட்டுவதற்காக புதிய உபாயங்களைக் கைக்கொள்ள ஆரம்பிக்கிறான். அது வேடிக்கையாக உள்ளது. ஆனால்  பிழைப்பிற்காக எவ்வளவு அபத்தமான செயல்களை மேற்கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது என்று வருத்தப்படவும் வைக்கிறது.

கதையின் இன்னொரு சரடாகக் கர்ப்பிணியாக உள்ள அஞ்சனியின் அக்கா வருகிறாள். அவள் ஒரு இயந்திரம் போல சிப்ஸ் வகைகளை பிளாஸ்டிக் பாக்கெட்டில் அடைத்துக் கொண்டேயிருக்கிறாள். மின்சாரமில்லாத போதும் அவளது வேலை நிற்பதில்லை. காவலராக பணியாற்றும் அவளது கணவருக்குப்  பாதுகாப்புப் பணிக்காக ஒரு துப்பாக்கி தரப்படுகிறது, அதைத் துணியில் மறைத்து அவர் வீட்டுக்குக் கொண்டு வரும் காட்சி சிறப்பானது.. அக்கா துப்பாக்கியை வீட்டிற்குள் கொண்டுவரக்கூடாது என்பதில் கறாராக இருக்கிறாள். தனது துப்பாக்கியை என்ன செய்வதெனத் தெரியாமல் அவர் நிம்மதியற்று அலைவதும் அதைத் தொடர்ந்த பிரச்சனைகளும் மையக்கதையின் இன்னொரு முகமாகவே விரிகிறது.

நையாண்டியின் வழியே பெருநகர வாழ்க்கையின் அபத்தங்களை இப்படம் போல இதுவரை எந்த படமும் பேசியதில்லை.  படத்தில் எத்தனை அடுக்குகள். எத்தனை நுட்பமான விஷயங்கள்.

அரசாங்க அதிகாரிகளின் உலகம். உயரதிகாரிகள் அவர்களை மிரட்டும் விதம். குரங்கு விரட்டும் ஆட்கள். அவர்களின் தினசரி வாழ்க்கை. பாதுகாப்புப் பணியில் உள்ள காவலர்கள். அவர்களின் உலகம். கர்ப்பிணியான அக்காவைப் பரிசோதனை செய்யும் மருத்துவர். அவளது கணவனின் வேலை மற்றும் அங்கே நடக்கும் விஷயங்கள். மக்கள் கூடும் இடங்கள். செல்பி எடுக்கும் இளைஞர்கள். ஒப்பனைப் பொருட்கள் உடைகள் விற்கும் கடை. அதன் வணிகர்கள். அவர்களின் வாடிக்கையாளர்கள். பணக்கார மக்களின் உயர் தட்டு வாழ்க்கை. அங்கே நடக்கும் விருந்து எனப்  படம் முழுமையான அனுபவமாக விரிவதற்கு அது தரும் பல்வேறு தளங்களின் வாழ்க்கை அனுபவங்களே காரணம்.

ஒரு பணக்கார வீட்டில் நடக்கும் பார்ட்டியின் போது குரங்கு விரட்டிகள் எங்கே குரங்கு நுழைந்துவிடுமோ என விருந்தின் ஒளிந்து ஒளிந்து  கண்காணிப்பது மறக்க முடியாத காட்சி.

அஞ்சனியால் குரங்குகளை விரட்ட முடியவில்லை என அவனுக்குச் சம்பளமில்லை என்கிறான் காண்டிராக்டர். அஞ்சனி அவனிடம் கெஞ்சுகிறான். எப்படியாவது தான்  குரங்குகளை விரட்டுகிறேன் என்று வாக்குறுதி தருகிறான். இதற்காக அவனாகச் சிங்கவால் குரங்கான லங்கூர் முகத்தை முகமூடி போல மாட்டிக் கொண்டு குரங்கினை விரட்டிப் பார்க்கிறான். அதற்குக் குரங்குகள் பயப்படுவதாக அறிந்தவுடன் லங்கூர் உடை ஒன்றை அணிந்து கொண்டு அவனே சிங்கமுகக் குரங்கு போலாகிவிடுகிறான்

லங்கூர் உடை அணிந்து கொண்டு அஞ்சனி செய்யும் செயல்கள் மிகவும் வேடிக்கையானவை.. இந்த உடையோடு சுற்றி அலையும் அவனைப் படமெடுத்து இணையத்தில் பதிவேற்றுகிறார்கள். அது மூன்று லட்சம் பேரால் ரசிக்கப்படுகிறது. ஆனால் உயரதிகாரிக்கு இந்த செயல் பிடிக்கவில்லை. அஞ்சனியின் வேலை பறி போகிறது.

வேலை தேடி அஞ்சனி நகரம் முழுவதும் சுற்றியலைகிறான். தெரிந்தவர்கள் அனைவரிடமும் வேலை கேட்கிறான். வேலை கேட்டு அவனது  பெயர் மற்றும் தொலைபேசி எண்ணை வீடுகளின் முன் சொருகிப்போகிறான்.  புலம்பெயர்ந்த தொழிலாளர்களைப் பெருநகரம் எப்படி அலையவிடுகிறது என்பதற்கு இந்த காட்சிகளே சாட்சியம்.

வேலை கிடைக்காத  அஞ்சனி மேற்கொள்ளும் நிகழ்வுகளும் அதை ஒட்டிய சம்பவங்களும் அவனது வாழ்க்கையைப் புரட்டிப் போடுகின்றன.

படத்தின் ஒளிப்பதிவு அபாரமானது. குளிர்கால டெல்லியின் அதிகாலைக் காட்சிகளும், அஞ்சனி அக்காவின் வீடும். இரவுக்காட்சிகளும் லங்கூர் உடையணிந்து வீதியில் சுற்றியலைவதும். என ஒளிப்பதிவாளர் சௌமியானந்தா சகி மிக அற்புதமாகப் படம் பிடித்திருக்கிறார். . கேமிரா குரங்குகளைச் சுற்றி அமைதியாகப் பின்தொடர்ந்து செல்கிறது. குரங்கின் கூடவே மின்சாரக் கம்பிகளில் ஏறுகிறது. தாவிக் குதித்துச் செல்கிறது. பிரமாதம்.

படத்தில் மிக அழுத்தமான காட்சியாக நான் கருதுவது கூண்டு ஒன்றில் அஞ்சனியை அடைத்து அவனது சக ஊழியர்கள் செய்யும் கேலி. மனிதனும் குரங்கும் வேறுவேறில்லை. இரண்டும் துரத்தப்படும் உயிர்களே.

ஒரு பக்கம் டெல்லியின் புராதனமான, பிரம்மாண்டமான  Rashtrapati Bhavan, Rail Bhawan, Vigyan Bhawan, Nirman Bhawan கட்டிடங்கள். அதன் பாதுகாவலர்கள். பழமையின் அடையாளமான பெருநகரம். மறுபக்கம் அஞ்சனியின் அக்கா வசிக்கும் நகரின் புறநகர்ப் பகுதி. குறுகலான வீதிகள். நெருக்கடியான வாழ்க்கை. என டெல்லியில் இரண்டு நிலைகளும் படத்தில் காட்டப்படுகின்றன.  புலம்பெயர் தொழிலாளர்களின் வாழ்க்கை நிலையை மிகவும் துல்லியமாகப் படம் விவரிக்கிறது.

இன்றும் தமிழகத்தில் கூட அரசாங்க அலுவலகங்களில் பாம்பு பிடிப்பதற்காக ஆட்களை வேலைக்கு வைக்கும் பழக்கமிருக்கிறது. ஒரு பாம்பு பிடிக்க இத்தனை ரூபாய் என்று சம்பளம்.  நம்மோடும் ஒரு அஞ்சனி இருக்கவே செய்கிறான்.

நாம் விலங்குகளை எப்படி நடத்துகிறோம் என்பதும், மனிதன் எவ்வாறு விலங்குகளை விடவும் மோசமாக நடத்தப்படுகிறான் என்பதும் படத்தில் அழுத்தமாக சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது.

எவர் மீதும் கோபத்துடன் விரல் நீட்டிக் குற்றம் சாட்டாமல், குரல் உயர்த்தாமல் நம்மைச் சுற்றிய சமூக அவலத்தை முகத்தில் அறைவது போலப் புரிய வைத்துவிடுகிறது இப்படம். அது தான் இதன் தனித்துவம்.

••

0Shares
0