இரினா பாபெர்னோ எழுதிய Who, What Am I? நூல் டால்ஸ்டாயின் நாட்குறிப்பு மற்றும் தன்னை ஆராய்ந்த விதம் பற்றி விரிவாக ஆராய்கிறது. அதில் சுவாரஸ்யமான தகவல்கள் இடம்பெற்றுள்ளன
••
1851 ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதம், இருபத்திரண்டு வயதான டால்ஸ்டாய், நீண்ட காலமாகத் திட்டமிட்டிருந்த புதிய திட்டத்தைத் தொடங்கினார். அதாவது தனது ஒரு நாளில் என்னவெல்லாம் நடக்கிறது என்ற முழுமையான விவரத்தை குறிப்பேட்டில் எழுதுவது. இதன் வழியாகத் தன்னைச் சுயபரிசோதனை செய்து கொள்ள முடியும் என டால்ஸ்டாய் கருதினார்.
அதே நேரம் தன்னால் எதை எல்லாம் செய்ய முடியாமல் போகிறது என்ற விபரத்தை துல்லியமாக அறிந்து கொள்ளமுடியும் என்றும் நம்பினார். ஆகவே தனது நாளின் வரலாற்றை எழுதும் பணியைத் துவங்கினார். அந்த முயற்சி வெற்றிகரமாக நடைபெறவில்லை.
அவரது குறிப்பேட்டின் ஒவ்வொரு பக்கமும் இரண்டு பத்திகளாகப் பிரிக்கப்பட்டிருந்தன. அதாவது “எதிர்காலம்” எனக் குறிக்கப்பட்ட முதல் பாதியில் அவர் அடுத்த நாள் செய்யத் திட்டமிட்டிருந்த விஷயங்கள் பட்டியலிடப்பட்டிருந்தார்; “கடந்த காலம்” எனக் குறிக்கப்பட்ட மற்றபகுதியில் முந்திய நாளின் எண்ணம் அல்லது திட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டதா இல்லையா என்ற மதிப்பீடு குறிக்கபட்டிருந்தது அவரது நாளேட்டில் தனியே நிகழ்காலம் என்ற பிரிவு கிடையாது.
டால்ஸ்டாய் தனது பதினெட்டாவது வயதில் முதல்முறையாக டயரி எழுதத் துவங்கினார். பால்வினை நோய் பாதிக்கப்பட்டு மருத்துவமனையில் சிகிட்சை பெற்று வந்த நாட்கள் அவை. அப்போது கசான் பல்கலைக்கழக மாணவராக இருந்தார். ரூசோவின் பாதிப்பில் இருந்த காலமது. ஆகவே தன்னைத் துல்லியமாக அறிந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற வேட்கை அவரிடம் எழுந்தது. தனிமையின் நன்மைகள் குறித்த ரூசோவின் கருத்துகளுடன் தான் முழுமையாக உடன்படுவதாக டால்ஸ்டாய் தனது முதல் நாட்குறிப்பில் எழுதியிருக்கிறார்
••
தனது வாழ்நாள் முழுவதும் டால்ஸ்டாய் ஒரு பயிற்சியை மேற்கொண்டு வந்தார். அது நினைவாற்றலையும் எழுத்து நடையையும் வளர்த்துக்கொள்ள, ஏதாவது ஒரு வெளிநாட்டு மொழியிலிருந்து ரஷ்ய மொழிக்கு படைப்புகளை மொழிபெயர்த்துப் பார்ப்பதாகும். இந்த மொழிபெயர்ப்புகளை அவர் பதிப்பிக்க விரும்பவில்லை. மாறாகப் பயிற்சி முறையாக மட்டுமே கையாண்டார்.ஆகவே தான் அவரால் பிரெஞ்சு இலக்கியவாதிகளின் எழுத்து நடையைத் தேவையான இடங்களில் தனது படைப்பில் கொண்டு வர முடிந்தது.
நாட்குறிப்பு எழுதுவதைத் தவிரவும் தனது திட்டங்களை, விருப்பங்களை வரையறுத்துக் கொள்ளவும் தனித்தனி குறிப்பேடுகளை வைத்திருந்தார். அத்தோடு பல்வேறு விதமான விதிகளை, வழிமுறைகளைத் தனக்கென உருவாக்கி பட்டியலிட்டிருந்தார்.
இசை கற்பதற்கான விதிகள். சீட்டு விளையாடுவதற்கான விதிகள், ஆங்கிலம் கற்றுக் கொள்வதற்கான வழிமுறைகள் எனப் பல்வேறு குறிப்பேடுகள் இருந்தன.
உலகெங்கும் இருந்து அவருக்குக் கடிதங்கள் வந்து சேர்ந்தன. அதில் ஆங்கிலக் கடிதங்களுக்கு அவரது மகள் அலெக்ஸாண்ட்ரா பதில் எழுதுவது வழக்கம். ஜெர்மன் மற்றும் பிரெஞ்சு கடிதங்களுக்கு அவரே பதில் எழுதினார்.
நள்ளிரவுக்கு முன்பாக உறங்கச் சென்றுவிட வேண்டும் என்பதை நீண்ட காலவிதியாக வைத்திருந்தார் டால்ஸ்டாய். அதை மீறும் நாட்களில் எல்லாம் இதனைக் குறித்து தனிப்பதிவு எழுதியிருக்கிறார். சூதாட்டத்தில் அவருக்கு இருந்த ஆர்வம், அவரோடு சூதாடியவர்கள் பற்றி நாட்குறிப்பில் பதிவு செய்திருக்கிறார். சைக்கிள் பழகியது புகைப்படம் எடுத்துக் கொண்டது. சதுரங்கம் ஆடியது என அவரது அன்றாட நிகழ்வுகளை துல்லியமாக பதிவு செய்திருக்கிறார்.
இது போலவே அவரது அன்றாட வரவு செலவு கணக்குகளையும் முறையாகப் பதிவு செய்து வைத்திருக்கிறார்.
டால்ஸ்டாயின் ஏராளமான கடிதங்களில் நிகோலாய் ஸ்ட்ராகோவுடன் (Nikolai Strakhov) அவர் மேற்கொண்ட கடிதப் பரிமாற்றங்கள் தனித்துவமானவை. நேரில் ஒருபோதும் சந்தித்துக் கொள்ளாத டால்ஸ்டாய் மற்றும் தஸ்தாயெவ்ஸ்கி ஆகியோருக்கு இடையே ஸ்ட்ராகோவ் ஒரு இணைப்புப் பாலமாகச் செயல்பட்டார். இருவருக்கும் அவர் கடிதங்கள் எழுதியிருக்கிறார்.
டால்ஸ்டாய் தனது எழுத்துலகில் தீவிரமாக இயங்கத் துவங்கிய காலகட்டத்தில் அன்றாடம் நாட்குறிப்பு எழுதுவதைத் தவிர்த்து வந்தார். 1884-ல் டால்ஸ்டாய் மீண்டும் தனது நாட்குறிப்பை எழுதத் தொடங்கினார்; 1910-ல் அவர் இறக்கும் வரை சீரான தன்மையுடன் அதைத் தொடர்ந்து எழுதினார்.
1910-ல், வழக்கமான நாட்குறிப்புடன் கூடுதலாக ஒரு “ரகசிய நாட்குறிப்பும்” வைத்திருந்தார். மனைவியுடனான உறவு மிகவும் கசப்பானதாக மாறிக்கொண்டிருந்த நிலையில், டால்ஸ்டாய் அதைத் தனக்காக மட்டுமே வைத்துக்கொண்டார். அந்த நாட்குறிப்புகள் சோபியாவிற்கும் டால்ஸ்டாயின் சீடர் விளாடிமிர் செர்ட்கோவுக்கும் இடையிலான மோதலுக்கான ஒரு காரணமாக மாறியது.
இந்த மோதலே, டால்ஸ்டாய் வீட்டை விட்டு இறுதியாக வெளியேறுவதற்கான முக்கியக் காரணமாக இருந்தது என்கிறார் டால்ஸ்டாயின் கடைசிச் செயலாளரான வாலண்டின் பல்காகோவ்.
டால்ஸ்டாயின் “இரகசிய நாட்குறிப்பு” 1910-ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதத்தின் பிற்பகுதியிலிருந்து அக்டோபர் மாத இறுதி வரை பராமரிக்கப்பட்டது. அக்டோபர் 13 அன்று, டால்ஸ்டாய் தனது குதிரைச் சவாரி செய்யும் லெதர் காலணியினுள் ரகசிய டயரியை மறைத்து வைத்திருந்தார். எதிர்பாராமல் அவர் மயங்கி விழுந்த போது உதவி செய்வதற்காக வந்த மனைவி சோபியா அந்த ரகசிய டயரியைக் கண்டுபிடித்தார் என்று மருத்துவர் துஷான் மாகோவிட்ஸ் தனது நாட்குறிப்பில் குறிப்பிடுகிறார்.
நாங்கள் சண்டையிடும்போதெல்லாம் நான் எனது நாட்குறிப்பை எழுதுவேன். நாங்கள் சண்டையிடும் நாட்கள் இப்போதும் உண்டு, ஆனால் அது பல்வேறு நுட்பமான உணர்ச்சிப்பூர்வமான காரணங்களால்தான், நாங்கள் ஒருவரையொருவர் நேசிக்கவில்லை என்றால் சண்டையிட மாட்டோம்.. என்று சோபியா தனது டயரியில் எழுதியிருக்கிறார்
டால்ஸ்டாயின் மரணத்திற்குப் பிறகு சோபியா தனது நாட்குறிப்பு மற்றும் டால்ஸ்டாயின் நாட்குறிப்புகளை முழுமையாக வெளியிட்டார். அவற்றை இன்று இலக்கியவாதிகள், விமர்சகர்கள், உளவியல் மருத்துவர்கள் துவங்கி இறையியல்வாதிகள் வரை பலரும் ஆய்வு செய்து வருகிறார்கள். இந்த நாட்குறிப்புகளை மையமாக வைத்து ஒரு நாடகம் உருவாக்கபட்டு நிகழ்த்தப்பட்டிருக்கிறது.
நவம்பர் 3, 1910 ; அஸ்தபோவ் ரயில் நிலையத்தில் மரணத்தோடு போராடிய படியிருந்த டால்ஸ்டாய் தனது கடைசி டயரிக்குறிப்பை எழுதியுள்ளார். அதில் Fais ce que doit adv…. என்ற பிரெஞ்சுப் பழமொழி எழுதப்பட்டுள்ளது. அதன் பொருள் “செய்ய வேண்டியதைச் செய், எது நடந்தாலும் சரி” என்பதாகும்
•••